SLÁTTUVÉL 46CM. 3,5hp – Briggs & Stratton mótor

Traust og kraftmikil sláttuvél með Briggs & Stratton mótor.

Skurðarvídd 46cm/18″
Safnpoki að aftan 60 L
Skurðhæð og staða 25-85mm/8
Skurðhæðarstilling Standard handfang
Hjólastærð að framan/aftan 6 x 1,75″/7″ x 1,75″
Stærð pakkningar (LxVxH) 77 x 53,5 x 43,5 cm
Nettó/brúttó þyngd 26/28 kg
Rúmtak 125CC
CE/GS vottun

Bæta þarf olíu á vélina áður en hún er gangsett í fyrsta skipti

Við bendum á að mikilvægt er að lesa leiðbeiningarnar áður en tækið er fyrst sett í gang

Við eigum til fleiri sláttuvélar- Sjáðu hér

Þegar þú velur sláttuvél, sérstaklega sláttuvél með bensínmótor, þá skiptir máli hvernig mótor er í henni. Allar bensínsláttuvélar sem Múrbúðin selur eru með Briggs & Stratton mótor. Briggs og Stratton eru leiðandi í tækninnýjum í sláttuvélum s.s. hvernig mótorinn smyr sig og eins hversu auðvelt er að gangsetja sláttuvélina. Þegar þú velur Sláttuvél frá Múrbúðinni, þá gengur þú að gæðunum vísum. Þú slærð í gegn með Mower sláttuvél frá Múrbúðinni!

Hvernig er best að slá

Undirbúningurinn

Fyrir fyrsta slátt er gott að raka kröftuglega yfir grasflötina. Við það losnar um efsta hluta yfirborðsins, t.d. dauðar plöntuleifar og mosa sem liggja gjarnan þétt í sverðinum og hindra heilbrigða loftun. Einnig geta steinar eða aðrir hlutir leynst í grasinu eftir veturinn sem valdið geta skemmdum á sláttuvélum og jafnvel þeyst undan vélum með miklum krafti og meðfylgjandi hættu á slysum eða tjóni. Raksturinn lyftir að auki grasinu og tryggir að slátturinn verði markvissari.

Gott er að gefa áburð á grasflatir um miðjan maí og aftur í júní (sjá nánar í kafla um áburðargjöf). Einnig er algengt að gefið sé kalk yfir grasflatir til að vinna gegn mosavexti (sjá nánar í kafla um aðgerðir gegn mosa).

Framkvæmdin – hér kemur sláttuvélin sterk inn

Best er að hefja slátt í seinni hluta maí mánaðar þegar vöxtur er greinilega hafinn og mesta hætta á næturfrosti er liðin hjá. Í fyrsta slætti er ráðlegt að stilla sláttuvélina í háa stillingu svo ekki sé tekið of mikið af blaðvextinum í einu. Betra er að leyfa grasinu að ná góðum vexti, þéttleika og sprettu. Gras er oft viðkvæmt á vorin, þegar bleyta og súrefnisleysi er í vaxtarlaginu, og grasið á í samkeppni við illgresi og mosa. Því getur skipt sköpum að leyfa því að ná góðum vexti í upphafi tímabils sem stuðlar að heilbrigðum vexti, ekki síst heilbrigðum rótarvexti, og þéttingu svarðar.

Sláttur og sláttuhæð

Samkvæmt almennri þumalfingursreglu á aldrei að slá meira en sem nemur 1/3 af hæð grassins í einu. Betra er að slá oftar og minna magn í einu, heldur en sjaldan og mikið magn í einu. Gera má ráð fyrir að venjulegar grasflatir séu slegnar fyrst þegar grasið hefur náð u.þ.b. 8 cm hæð og er sláttuhæðin þá stillt í 6 cm hæð. Ágætt er að fyrstu 2-3 slættir séu í þeirri sláttuhæð. Hæðin er svo markvisst lækkuð niður í 3,5-4 cm sláttuhæð yfir hásumarið, þ.e.a.s. ef garðeigandinn hefur áhuga á snöggsleginni flöt. Þegar líður að hausti er sláttuhæðin aftur hækkuð upp og síðasti sláttur framkvæmdur í 6 cm sláttuhæð, t.d. um miðjann september (háð tíðarfari). Venjulega er lítil grasspretta á þessu tímabili. Á þennan hátt fer grasið hærra inn í veturinn og þannig dregur úr líkum á frostskaða.

Ekki er ráðlegt að slá grasið snöggt ef hætta er á kuldaköflum og næturfrosti þar sem það eykur verulega líkur á kali, dregur úr vaxtargetu blaðs og rótar, mótstöðu gegn sjúkdómum og samkeppni við illgresi og mosa. Í þurrkatíð gildir það sama, grasið nær sér betur á strik ef það er ekki lágt slegið.

Það er algengur misskilningur að mosi þrífist vel í hávöxnu grasi. Þvert á móti veikir hávaxið gras mosann og skyggir hann burt. Sé grasið slegið óheppilega lágt veikir það hins vegar mótstöðukraft grassins gegn ágengnum illgresistegundum, m.a. mosa.

Afar mikilvægt er að slá aldrei niður í svörð. Grasplantan er viðkvæm fyrir skemmdum á rótarhálsi en þar fer blaðvöxturinn fer fram. Vélorf með nælonþræði eru sérstaklega vandmeðfarin í þessu sambandi. Athugið einnig að sláttuorf geta valdið alvarlegum skemmdum á trjá- og runnagróðri þ.e. ef nælonþráður fer utan í börk á trjástofni. Trjástofnar eru sérlega viðkvæmir á rótarhálsi, neðst við yfirborðið, og eiga erfitt með að loka sárum eða bregðast við skemmdum á þeim hluta trésins. Í þeim tilfellum sem trjá- og runnagróður er staðsettur á grasflötum er best er að klippa frá þeim með handklippum.

Sjá nánari leiðbeiningar [hér]